Stel je voor: je hebt maandenlang gespaard voor een kaartje om een superoud en supercool kasteel te bekijken. Je reist helemaal naar Schotland, klimt puffend een heuvel op, kijkt omhoog en denkt: βYes, daar is βie!β
Maar nee hoorβ¦ π³ Je ziet helemaal niks. Geen torens. Geen muren. Geen ridders. Alleen maar een dikke, grijze mistsoep. π«οΈ
Dit gebeurde Γ©cht bij het beroemde Edinburgh Castle. Toeristen stonden pal voor een enorm kasteel (serieus, het is gigantisch), maar door de extreem dikke mist leek het alsof het kasteel zomaar was verdwenen. Poef! β¨ Alsof een onhandige tovenaar de verkeerde spreuk had uitgesproken.
Een bezoeker mopperde bij de kassa:
π¬ βIk kwam voor ridders en kanonnen, niet voor een wolk!β
En eerlijk is eerlijk: daar kun je best een beetje chagrijnig van worden. Je betaalt tenslotte niet om naarβ¦ lucht te kijken. π
Een andere toerist zei zelfs:
π¬ βDit is het duurste niets dat ik ooit heb gezien.β
Au! Dat is pijnlijk, maar ook een tikje grappig.
Mistige magie (maar dan te veel)
In Schotland zijn ze wel wat gewend qua mist, maar dit was next level. Het leek alsof het kasteel een spelletje verstoppertje speelde. Misschien dacht het: βVandaag even geen bezoekers, ik blijf lekker onzichtbaar!β π»
Een nuchtere knoalster zou zich achter de oren krabben en denken: hoe kan zoβn joekel van een gebouw ineens foetsie zijn? In Stadskanaal houden we van duidelijkheid. Als je een ijsje bestelt, wil je ook echt een ijsje zien β en niet alleen de kou voelen, toch? π¦π
Wat kunnen we hiervan leren?
Nou, dat het weer soms gewoon doet waar het zelf zin in heeft. En dat zelfs een kasteel zich niet altijd laat zien. Misschien is dat juist wel de magie van Schotland. Of gewoon pech met het weer. π¦οΈ
Een echte knoalster zou waarschijnlijk zeggen: βMoi, dan kom ik wel terug als het helder is.β En gelijk hebben ze. Tot die tijd is dit in elk geval een geweldig verhaal voor op het schoolplein:
π βWeet je nog? Dat kasteel dat zΓ³ goed verstopt zat dat niemand βm kon vinden!β π
