In het prachtige, regenachtige en licht mysterieuze Edinburgh gebeurde iets wat het internet meteen deed ontploffen van het lachen π€π₯. Een Amerikaanse reisjournalist besloot dat hij pas Γ©cht een wereldreiziger was als hij de beruchtste Schotse snack ooit zou proeven: de Deep Fried Mars Bar.
Ja, je leest het goed.
π Een chocoladereep.
π In beslag.
π In kokend vet.
π Met nul medelijden voor je maag.
De Amerikaan bestelde het ding vol vertrouwen, alsof hij elk moment een Michelin-ster verwachtte βπ½οΈ. Maar toen kwamβ¦ de eerste hap.
Zijn gezicht veranderde sneller dan het Schotse weer π§οΈβ‘οΈπͺοΈ. Zijn ogen werden groot, zijn wenkbrauwen verdwenen bijna in zijn haarlijn en hij stopte even met ademen.
𧱠βHet voelt alsof ik een blok cement doorslikβ¦ maar dan met karamelsmaak,β schreef hij later in zijn verslag.
Hij kauwde dapper door πͺπ«, maar na een paar happen gaf hij het op. De gefrituurde Mars Bar had gewonnen. Knock-out. π₯π΅
π¬π§ De Schotten slaan terug (met tips!)
En toenβ¦ kwamen de Schotten. Massaal. Online. Met adviezen alsof het om een nationale sport ging π΄ββ οΈπ±.
π βJe moet er TWEE nemen!β
π βDe eerste is voor de smaakβ¦β
π€£ ββ¦de tweede is voor de spijt.β
Sommigen beweerden zelfs dat je pas een echte Schot bent als je:
- er eentje opeet zonder te knipperen π
- er niet bij huilt π
- en daarna niet meteen naar een wortel verlangt π₯
Er waren zelfs mensen die zeiden dat je er melk, thee, ijs Γ©n moed bij nodig hebt βπ₯π¦.
π§ De les van de gefrituurde Mars
De Amerikaanse journalist besloot uiteindelijk dat hij Schotland nu wel Γ©cht had meegemaakt. Niet door kastelen π° of doedelzakken πΆβ¦ maar door één hap gefrituurde chocolade.
π€ βSommige culturen hoef je niet helemaal te begrijpen,β leek hij te denken.
Maar één ding is zeker:
De Deep Fried Mars Bar blijft ongeslagen.
En Schotland? Dat frituurt gewoon vrolijk verder ππ₯π«
