In Timboektoe, een stad in Mali waar de zon zo fel schijnt dat zelfs schaduwen moe worden βοΈπ , gebeurde iets wat niemand ooit had zien aankomen.
Op een drukke markt ππ§Ί stond een vrachtwagen volgeladen met enorme, sappige watermeloenen πππ.
Perfect rijp.
Zwaar.
En héél warm.
De chauffeur was aangekomen om zijn lading te lossen, maar toen begon het probleem π€¨.
De marktkramers boden volgens hem veel te weinig geld πΈ.
En daar had hij helemaal geen zin in.
Dus besloot hij iets heel onverwachts te doenβ¦
De Meloen-Blokkade ππ
In plaats van uit te stappen, deed de chauffeur de deur op slot π.
Hij bleef gewoon in de cabine zitten, met alle watermeloenen als zijn passagiers ππ.
βZΓ³ makkelijk krijgen jullie ze niet!β dacht hij waarschijnlijk.
Uren gingen voorbij β°.
De zon brandde.
De cabine werd een oven.
En de watermeloenen begonnen zich heel ongemakkelijk te voelen π¬π₯.
BOEM! π₯π
Na ongeveer drie uur gebeurde het onvermijdelijkeβ¦
PATS!
KRAK!
BOEM!
Door de hitte begonnen de watermeloenen één voor één te knappen π₯π.
Het klonk alsof er vuurwerk werd afgestoken π.
De chauffeur hoorde de knallen en raakte compleet in paniek π±.
Hij dacht dat iemand op hem schoot!
Vluchten Voor De Meloenen πββοΈπ
In pure paniek gooide hij de deur open, sprong uit de cabine en rende de markt op met zijn handen in de lucht ππ³.
βNiet schieten!β
βIk geef alles op!β
Achter hem lagen de watermeloenenβ¦
gebarsten, gespleten en eindelijk vrij ππ.
De markt stond stil.
Mensen staarden.
En toen begon iedereen te lachen π.
De Moraal van Het Verhaal π
Onderhandel nooit met watermeloenen in de brandende zon βοΈπ.
Want als ze het zat zijnβ¦
regelen ze hun eigen ontsnapping π₯π.
En zo eindigde de enige gijzeling ter wereldβ¦
waarbij de gegijzelden zichzelf bevrijdden πβ¨
