In het Westerkwartier in Groningen ging het laatst een klein beetjeโฆ ehโฆ anders dan gepland.
Er was een brug kapot tussen Noordhorn en Zuidhorn, dus besloten ze:
โGeen probleem! We regelen een tijdelijke busverbinding.โ ๐
Klinkt simpel, toch?
Maar toen besloot het weer mee te doen.
Eerst kwam code geel.
Toen code oranje.
En daarna: sneeuw, ijs en glibberige polderwegen. โ๏ธ๐ง
De bussen reden niet meer gewoon van A naar B.
Nee hoor.
Ze schaatsten bijna door de polder.
Bochtje hier, schuifje daar, en iedereen hield zijn adem in. ๐ฌ๐
Het werd รฉรฉn grote logistieke puzzel:
- Waar kan de bus rijden?
- Waar staat hij vast?
- En glijdt hij nu vooruitโฆ of achteruit?
In de rest van Nederland raakten mensen licht in paniek:
โDit is gevaarlijk!โ
โDit kan echt niet!โ
โWaarom rijdt die bus รผberhaupt nog?!โ ๐ฑ
Maar de Groningers?
Die bleven heerlijk kalm.
Op RTV Noord kwamen reacties als:
โAch joh, het is maar water dat bevroren is.โ
โNiet zo druk doen.โ
โGewoon rustig blijven.โ ๐
Terwijl de bus half glijdend door de sneeuw trok, dachten de Groningers vooral:
Zolang โie uiteindelijk aankomt, is het goed.
Conclusie:
Een kapotte brug + sneeuw + een tijdelijke bus = chaos.
Maar zet het in Groningen neerโฆ
en iedereen blijft gewoon lekker nuchter. ๐งข๐โ๏ธ
