Locatie: Giethoorn β het dorp waar zelfs boten in de file kunnen staan
Giethoorn is beroemd over de hele wereld π.
Geen wegen.
Geen autoβs.
Alleen water, bruggetjes en héél veel bootjes π€πΏ.
Toeristen komen van ver om hier rustig te varen en fotoβs te maken πΈπ.
Maar somsβ¦ soms gaat het een klein beetje mis π
.
Zo ook bij een toerist uit China, die besloot dat hij het Γ©cht op zβn Giethoorns wilde doen.
Geen motorbootje voor hem βπ€.
Nee hoor.
Hij koos voor punteren.
Dat is varen met een lange stok, waarbij je jezelf vooruitduwt over de bodem.
Klinkt simpel.
Ziet er simpel uit.
Is het absoluut niet π.
De toerist stapte zelfverzekerd in zijn boot, pakte de stok vast en dacht waarschijnlijk:
βHoe moeilijk kan dit zijn?β π€
Het antwoord: heel moeilijk π¬.
In plaats van netjes vooruit te varen, begon de boot langzaamβ¦
te draaien.
En nog een keer.
En nΓ³g een keer ππ΅βπ«.
Uur na uur bleef hij rondjes maken op exact dezelfde kruising π°οΈπ£ββοΈ.
Vooruit kwam hij niet.
Achteruit ook niet.
Alleen maar rond.
Ondertussen ontstond er een file van fluisterbootjes π€π€π€.
Mensen zaten geduldig te wachten.
Sommigen zwaaiden.
Anderen probeerden niet te lachen π€.
Na vier uur (ja, echt vier π³) gebeurde er iets heldhaftigs.
Een 12-jarig meisje uit het dorp stapte aan boord π§πͺ.
Zonder stress.
Zonder uitleg.
Ze pakte rustig de stok over.
Binnen twee minuten parkeerde ze de boot keurig aan de kant πβ¨.
De wachtende boten barstten los in applaus ππ.
De toerist glimlachte een beetje beschaamd, maar ook opgelucht π
.
De les van dit verhaal π
Punterschip varen is geen game.
Giethoorn is moeilijker dan het lijkt.
En soms is een lokale twaalfjarige gewoon de beste kapitein π£ββοΈπ.
Giethoorn: waar zelfs vastzitten een attractie is ππΏ
