Sommige mensen sturen hun gevoelens via een appje met een emoji.
Andere mensen schrijven een nette e-mail met โGroetjesโ eronder.
En dan heb je nog mensen die denken:
โWaarom niet superromantisch en een beetje ouderwets?โ ๐โจ
Zo ook deze vrouw uit Engeland, die op een dag besloot dat haar boodschap zรณ bijzonder was,
dat hij niet gewoon verstuurd mocht worden,
maar op avontuur moest ๐๐.
Ze schreef een lief briefje, rolde het netjes op, stopte het in een glazen fles ๐พ
en gooide die met een dramatische zwaai de zee in, terwijl ze waarschijnlijk heel hoopvol naar de horizon keek.
In haar fantasie zag ze het al helemaal voor zich:
een stoere zeeman met een dikke baard en een pet โ
of een mysterieuze penvriend op een zonnig eiland ๐๏ธ,
die de fles zou vinden en meteen zou denken:
โWowโฆ deze persoon mรณรฉt ik terugschrijven!โ
Maar jaโฆ
de zee is geen sprookjesboek ๐ฌ
Na een tijdje gebeurde er tรณch iets onverwachts:
ze kreeg รฉcht antwoord ๐ฌ๐ฒ.
Een brief!
Van iemand die haar flessenpost had gevonden!
Ze was vast superblij en dacht:
โDit is het begin van een geweldig verhaal!โ
Maar toen ze de brief lasโฆ
werd het ineens hรฉรฉl stil ๐
Want in plaats van hartjes โค๏ธ, lieve woorden of avonturenverhalen,
stond er een boos bericht ๐ ๐.
De afzender schreef ongeveer dit:
โWaarom gooi jij afval in de zee?
De oceaan zit al vol rommel!
Ruim je spullen op en denk aan de natuur!โ ๐โป๏ธ
Aiโฆ ๐ณ
Geen stoere zeeman.
Geen nieuwe beste vriend.
Geen romantiek.
Alleen een onverwachte milieules, gratis en keihard ๐ค๐ฑ
De moraal van dit verhaal?
Wil je iemand leren kennen?
Gebruik gewoon je telefoon ๐ฑ
of stuur een kaart โ๏ธ.
En als je iets in zee wilt gooienโฆ
doe het dan liever niet ๐
want zelfs flessenpost kan terugbijten ๐๐





