Een aardbei zo groot dat je βm bijna een eigen slaapkamer moet geven.
Stel je voor: je loopt de tuin in om wat aardbeitjes te plukken. Lekker, toch? Maar in Polen liep een man genaamd Janusz zijn tuin in⦠en dacht even dat hij een reuzenmonster had gekweekt.
Want daar hing βie:
β‘οΈ Een aardbei zo groot als een APPEL.
β‘οΈ Een aardbei van een kwart kilo!
β‘οΈ Een aardbei die waarschijnlijk harder traint dan jij in de gymles.
π De Ontdekking
Janusz knipperde drie keer met zijn ogen en dacht: βMoet ik naar de opticien? Ofβ¦ zie ik dit Γ©cht?β
Maar jaβhet was echt. Tussen zijn normale aardbeien hing een rode super-unit.
Een soort βHulkβ-versie van de aardbei-soort.
Hij tilde hem op (met moeite!) en bracht hem naar de keukenweegschaal.
π 250 gram!
Dat is bijna zo zwaar als een halve zak suiker.
Of alsof je een mini-watermeloen in een aardbeienjas hebt gestopt.
πͺ Hoe eet je zoβn ding?
Normale aardbei? Hap-slik-weg.
Deze aardbei?
β‘οΈ Op een snijplank.
β‘οΈ Met een mes.
β‘οΈ Als een steak.
Volgens de buurvrouw (die stiekem over de schutting gluurde) konden vier mensen ervan eten als toetje.
Vier!
Het was basically een familiediner in aardbei-vorm.
β’οΈ Is het radioactief?!
De buren vroegen voorzichtig:
βJanuszβ¦ heb jij stiekem glittermest gebruikt? Of UFO-water? Of toverdrank?β
Maar nee hoor.
Hij zei trots:
β‘οΈ βVeel zon.β
β‘οΈ βVeel water.β
β‘οΈ βVeel liefde.β
En blijkbaar⦠een beetje tuinmagie.
π Wat nu?
De aardbei is inmiddels opgegeten (RIP gigantische vrucht).
Maar Janusz is nΓ³g niet klaar.
Hij zegt dat hij volgend jaar probeert een framboos te kweken ter grootte van een watermeloen.
Ehm⦠succes daarmee, vriend.
Wij houden onze schutting vast.
