Stel je voor: je rijdt superbraaf in je elektrische auto door het prachtige Zuidereiland van Nieuw-Zeeland. Geen uitlaatgassen, wel een lege batterij. 😅 Gelukkig! Daar is eindelijk een snellader… de enige in wel 100 kilometer omtrek!
Maar dan zie je het probleem.
Geen kapotte stekker.
Geen storing.
Geen lange rij mensen.
Nee hoor.
Een kudde schapen. 🐑🐑🐑🐑🐑
Ongeveer vijftig wollige dames en heren hadden besloten dat het warme asfalt rond het laadstation dé perfecte plek was voor een dutje. Het was lekker warm aan hun buikjes, een beetje zon erbij… waarom zouden ze ooit nog opstaan? 😴☀️
De elektrische auto’s kwamen één voor één aanrijden. Tesla hier, Nissan daar. De bestuurders stapten uit, keken naar hun schermpje (1% batterij 😱) en daarna naar de schapen.
De schapen keken terug.
Heel langzaam.
Heel ongeïnteresseerd. 😐🐑
Claxonneren hielp niet.
Toeteren hielp niet.
Zwaaien hielp niet.
De schapen deden wat schapen altijd doen:
kauwen…
knipperen met hun ogen…
en vooral niks. 🐑😌
Het leek even alsof dit de eerste eco-file ter wereld was: groene auto’s tegen groene schapen. 🌱⚡🐑
Uiteindelijk moest de boer komen aanrennen, gewapend met zijn geheime wapen:
een herdersfluitje 🎶 en een heleboel geduld.
Na wat gefluit, geroep en armgezwaai besloten de schapen mopperend dat het wel weer tijd was om op te staan. Eén voor één sjokten ze weg, alsof ze wilden zeggen:
“Prima hoor… maar dit plekje was eigenlijk van ons.” 🙄🐑
De opladers waren eindelijk vrij en de auto’s konden weer opgeladen worden.
De schapen? Die zochten gewoon een nieuw warm plekje verderop.
De les van het verhaal?
In Nieuw-Zeeland hebben zelfs schapen een mening over elektrische auto’s…
en ze laten zich niet zomaar wegtoeteren. 😄🐑⚡
